امام حسن مجتبی علیه السلام، کریم اهل بیت

هیچ فقیر و مسکینی از در خانه امام حسن مجتبی علیه السلام نا امید بر نگشت و حتی خود ایشان به سراغ فقرا می‌ رفتند و آنها را به منزل دعوت می ‌کردند و به آنها غذا و لباس می‌ دادند.

وقتی از خود امام پرسیدند، چرا هرگز سائلی را نا امید بر نمی‌ گردانید؟

فرمودند: «من هم سائل درگاه خداوند هستم و می‌خواهم که خدا مرا محروم نسازد و شرم دارم که با چنین امیدی سائلان را نا امید کنم. خداوندی که عنایتش را به من ارزانی می‌ دارد، می‌ خواهد که من هم به مردم کمک کنم».